官贵人。秋风猎猎,吹起的也不是小姐们华美的衣裳裙子,而是禁卫军中飘扬的旌旗。
绿袍人匆匆走出菲尔德家,向一名蓝衣男子下跪。
'O rex, Agri projecerim eum verbis nostris. “(大王子,菲尔德家拒绝了我们的条件。)
“Video. Recedere potes“.(我知道了。你退下吧。)蓝衣男子淡淡的说。
“... Tu rex ministrum et filia ...“(……殿下,臣的女儿……)
'Nolite ergo solliciti esse, et missum est retrorsum. ““放心,她已经被送回去了。”蓝衣人说道,'Filii tui sit tutum. “(你儿子也是安全的。)
Tibi gratias ago tibi, o rex, liberare.(多谢殿下。)绿袍人这才安心的离开。
临走时,他回头扫了眼这栋气势恢宏的府邸。
'Vale, Prince Andrey. ”(再见了,安德烈公爵。”他的脸上浮现了讥讽的笑容。
“Episcopi! Aliquid accidit?“(家主!出事了!)一名家丁神色慌张的冲进大厅,“Princeps subito imperialis custodes venire plurimos ante regiam palatii supra impugnandis !!“(大王子突然率领大批禁卫军出现在府外,已经在冲击我们的府门了!!)
“Numquid a domino puer ad salutem?“(少爷送到安全地带了吗?)安德烈悠然的品着茶,全然没把外面震天的喊杀声当回事。
“Non enim debet esse misit et ...“(应该已经送出去了,可是……)家丁抹了一把汗,紧张地看了一眼屋外。
“Et ecce venient, potest non pugnare retro? Si vis occidere et leonem masculum, oportet vos esse paratos ad modicum quando“.(他们要来,我们还手
本章未完,请点击下一页继续阅读!