tea paenitet est queri de eo, et venite ad me et iterum!“(快滚快滚,等会儿诺杰尔后悔了你又过来抱怨我!)亚瑟没好气的挥挥手。
“Sed ......“(不过……)亚瑟望着柯尔离去的背影,像是突然想到了什么似的皱起了眉头,“... sylfa Genus videtur aliquantulus fatum hodie ...“(西尔法家……今天好像有些奇怪啊……)
西尔法家大堂。
“Nab dente mutilato cum venis ita sit, Nogel, alius es tu?“(啧啧啧,诺杰尔你什么时候这么大方了,不正常啊?)柯尔看着这满桌的饭菜,忍不住调侃道,“Tu non aliam rem: tu?“(你不会有什么别的目的吧?)
'Quomodo fieri potest, ut talem habemus bonam necessitudinem, quae est placere prandium? “(哪能啊,咱俩关系这么好,请一顿饭算什么?)诺杰尔愣了一下,不过很快便掩饰了过去。
“Do not come to set mecum est, et non erit sollicitum, audes te dicere me sic petis?“(少跟我来这套,无事献殷勤,你敢说你不是有求于我?)柯尔仰头饮了一大口酒。
“... Nil tu nimium putes. '(……没有的事,你想多了。)
不知为什么,柯尔莫名觉得此时的诺杰尔面色有些奇怪。
他晃了晃脑袋,试图看得更清楚些,却不料他眼前的世界却越发晕眩起来。
'Vinum tui ... patientiam, in parvis non est ... “(你这酒……后劲可不小啊……)柯尔扶着脑袋说道。
“Haec medicina est bonum ...“(这药不错……)诺杰尔冷笑道,“Porro, ut se deorsum!“(来人,把他拿下!)
几十个士兵突然从外面涌了进来,把剑锋对准了柯尔。
“Quid agis? Hoc est
本章未完,请点击下一页继续阅读!